Rouw is niet alleen huilen: zo kan het zich ook uiten

Als je aan rouw denkt, denk je misschien aan huilen. Aan stille dagen en zwarte kleding. Maar wat als je vooral boos bent of juist helemaal niks voelt?

Rouw heeft geen vast gezicht. Het kan zich verstoppen in slapeloze nachten, prikkelbaarheid of misschien ga je wel door alsof er niets is gebeurd. Het hoeft niet over een overlijden te gaan. In onze vorige blog lees je meer over wat rouw en verlies zijn. In dit artikel gaat het over hoe rouw zich kan uiten en hoe je het herkent.

Wat is rouw eigenlijk?

Rouw is je reactie op verlies, welk verlies dan ook. Het is geen keuze en geen fase die je even doorloopt.

Rouw is niet alleen verdriet. Het is ook verwarring, boosheid, opluchting of leegte. En het vraagt iets van je lijf en je hoofd, ook als je dat niet direct merkt.

Huilen is niet de enige reactie

Rouw ziet er niet voor iedereen hetzelfde uit. Dat komt omdat iedereen anders in elkaar zit.

Je brein beschermt je soms door emoties tijdelijk uit te zetten. Dat voelt als verdoving. Boosheid is vaak verdriet dat geen uitweg vindt. Sommige mensen gaan juist harder werken of druk zijn om het niet te hoeven voelen. Hoe jij reageert, hangt af van wie je bent, wat je hebt meegemaakt en hoeveel ruimte je hebt om te voelen.

Er is geen normale reactie. Er is alleen jouw reactie.

Zo kan rouw zich uiten

Rouw kan zich op heel verschillende manieren laten zien. Dit zijn vormen die vaak over het hoofd worden gezien:

Emotioneel:

• Boosheid of prikkelbaarheid
• Gevoelloosheid, alsof je op afstand naar jezelf kijkt
• Schuldgevoel: “had ik maar…” of “waarom voel ik dit niet sterker?”
• Angst om nog iets of iemand te verliezen

Lichamelijk:

• Vermoeidheid, ook na genoeg slaap
• Slecht slapen of juist te veel slapen
• Hoofdpijn, buikpijn of spanning in je lijf

Gedrag:

• Je terugtrekken van vrienden of familie
• Juist heel druk zijn om maar niet stil te hoeven staan
• Moeite met concentreren of beslissingen nemen

Hoe voelt rouw?

Vraag jezelf af: mis ik iets of iemand, ook al benoem ik het niet zo? Is er iets veranderd rond de tijd dat dit gevoel begon? Komen de gevoelens in golven?

Twijfel je? Het is prima dat je het nog niet weet. Dat hoort erbij.

Wat kun je doen?

• Geef het een naam, ook al voelt dat onwennig: “Ik denk dat ik rouw”
• Je hoeft niet te huilen om het te mogen voelen
• Zoek iemand die luistert zonder te oordelen, of schrijf het op
• Wees geduldig met jezelf: rouw is geen probleem om op te lossen

Herken je dit bij iemand anders?

Wees niet alleen alert op huilen. Kijk ook naar terugtrekken, prikkelbaarheid of stilte.

Vraag niet “gaat het?” maar “hoe zit je erin?” Benoem wat je ziet zonder oordeel: “Ik merk dat je stiller bent, klopt dat?” Probeer het niet op te lossen. Er voor iemand zijn, is genoeg.