Thijs

Maarten

Daniel

Thijs' verhaal


thijs

Om privacyredenen maken we gebruik van gefingeerde namen en foto's.


Wat was er aan de hand?
Het begon met studiestress. “Ik ben nooit een geweldige planner geweest. Tegen de tijd dat ik mijn scriptie moest inleveren, hield ik het niet meer van de stress. Ik zag mijn studiegenoten niet meer, omdat ik studievertraging had en geen lessen meer werden gegeven. De interesse van mijn ouders is altijd minimaal geweest met als dieptepunt dat mijn moeder twee maanden voor het inleveren niet wist wat mijn onderwerp was. Ik moest alles in mijn hoofd doen en had niemand bij wie ik mijn hart kon luchten. Nadat ik hoorde dat ik mijn scriptie moest verbeteren en mijn hertentamens niet had gehaald, begon er een slechte periode. Ik voelde me erg alleen. Als de wekker ging, was mijn eerste gedachte: ‘Ik moet weer een dag door zien te komen’. Mijn lichaam was zo gewend aan de stress, dat als ik ‘rustig’ thuis zat om aan mijn scriptie te werken, ik niet meer ontspannen kon zijn. Ik had last van een hoge hartslag, sliep slecht en mijn eetlust was verminderd. Het voelde alsof mijn lichaam zich langzaam aan het uitschakelen was.”

Hoe kwam @ease in beeld?
“Ik zag een aflevering van Kruispunt over ‘de prestatiegeneratie’. Ik herkende me hier meteen in,” vertelt Thijs. “Excelleren is de norm geworden. Maar we vergeten dat niet iedereen dat bij kan benen.” Hij ging op zoek naar informatie en stuitte op de website van @ease. Dit was wat hij nodig had. Hij heeft nog even getwijfeld of hij zijn problemen wel zomaar aan anderen wilde vertellen. Maar hij móest het kwijt.

Wat leverde het bezoek aan @ease op?
Thijs legt uit: “We zaten met zijn drieën in een kamer: een ervaren vrijwilliger, een student en ik. Ik kon alles vertellen wat op mijn hart lag. Het is bijna onwerkelijk dat je je zoveel beter kan voelen na een goed gesprek van anderhalf uur. Ik ben vier keer geweest. Achteraf gezien weet ik zeker dat ik depressief was. Ik kon met de vrijwilligers van @ease ontzettend goed over mijn gevoelens en gedachtes spreken, waar ik hen heel dankbaar voor ben. Ze stelden de goede vragen en toonden veel begrip.”


Thijs_headline

En hoe is het nu?
Thijs heeft zijn scriptie inmiddels gehaald. Nog één tentamen, dan is hij afgestudeerd. Op aanraden van @ease en zijn huisarts gebruikt hij een meditatie-app om tot rust te komen, omdat hij door zijn depressie nog steeds een hoge hartslag ervaart. Een paar vrienden heeft hij inmiddels verteld over de moeilijke periode die hij heeft doorgemaakt. En hij heeft een reis naar het buitenland geboekt. “Ik merk signalen van mijn lichaam eerder op. Ik moet zorgen dat ik voorzie in mijn emotionele behoeften. Dat is een les geweest. Op mijn reis hoop ik gelijkgestemden tegen te komen. Ik wil nieuwe vrienden maken en bovenal ‘gewoon’ genieten van het leven.”

Boodschap aan andere jongeren
“Je hoeft je niet alleen te voelen en je hoeft je nergens voor te schamen. Er zijn mensen die je begrijpen. Zoek een plek om over je gevoelens en gedachtes te praten. Bijvoorbeeld bij @ease.”

Naar boven

Maartens verhaal


Maarten

Om privacyredenen maken we gebruik van gefingeerde namen en foto's.


Wat was er aan de hand? Maarten vertelt: “In mijn examenjaar had ik het idee dat mijn vrienden me niet echt mochten. Ik zag allerlei voorbeelden dat ik er niet echt bij hoorde. Zo vertrokken ze een keer zonder mij toen we samen op vakantie waren. Hadden ze het niet door of wilden ze me er niet bij? Ik zag steeds meer voorbeelden. Mijn gedachten gingen een eigen leven leiden.”
Toen Maarten ging studeren nam het toe. “Ik kende niemand. Dan ga je na college alleen naar je kamer. Weer zag ik allerlei voorbeelden dat mijn medestudenten mij niet leuk zouden vinden. Ik kreeg er ook andere zorgen bij. Geheimen waar ik met niemand over kon praten.”
Uiteindelijk is Maarten bij een psycholoog terechtgekomen, waar een angststoornis werd geconstateerd. Hij heeft een jaar therapie gehad, waar hij heeft geleerd om zijn gedachten beter te stroomlijnen.

Hoe kwam @ease in beeld? Maarten kreeg bij zijn laatste therapiesessie een lijstje met instanties mee, die hij kon benaderen voor nazorg. @ease stond hier ook tussen. Maarten kon niet wachten tot ze hun deuren gingen openen.

Wat leverde het bezoek aan @ease op?
Maarten vertelt: “Het is een plek waar mensen aandacht voor je hebben. Ik ga er best vaak naartoe als ik ergens mee zit. Laatst ben ik ook een keer gegaan toen ik niets negatiefs had. Ook toen was ik welkom. De vrijwilligers zijn van mijn eigen leeftijd en hebben zelf ook vaak dingen meegemaakt. Ze hebben ervoor gekozen om jou te helpen, dan voel je je echt gewenst.”
Naast het bieden van een luisterend oor, denken de vrijwilligers ook mee, zonder het op te lossen. “Zo zat ik ermee of ik mijn verjaardag zou gaan vieren. Vorig jaar waren er heel veel afzeggingen. Ik was bang dat dat weer zou gebeuren. De vrijwilligers zeiden: ‘Wat houdt je tegen? Het kan inderdaad fout gaan, maar het kan ook goed gaan. En als je niets doet, is het ook niet fijn.’ Ik heb er veel aan gehad om dat perspectief te krijgen. Mijn feestje was oké, maar nog niet helemaal zoals gehoopt. Toch kon ik er mee uit de voeten, omdat ik die andere bril had meegekregen.”


Headline_Maarten

En hoe is het nu?
Maartens angststoornis is er nog, maar de gesprekken bij @ease helpen om ermee om te gaan. Om door te kunnen geven wat hij zelf aan hulp ervaren heeft, is hij zelf in training om vrijwilliger te worden. Een paar vrienden heeft hij in vertrouwen genomen. “Sommigen zeiden dat ze zelf ook problemen hadden. Ze hebben begrip voor mijn situatie, ik mag ze altijd bellen.”
Maartens droom is dat hij met volle overgave kan genieten: “Dat het stemmetje in mijn hoofd, dat nog regelmatig twijfelt of ik wel gewenst ben, tot zwijgen is gebracht.”

Boodschap aan andere jongeren
“Praat over je problemen, ook als je denkt dat er geen oplossing voor is. Als je niet praat, kunnen dingen alleen maar erger worden. Ik heb dat zelf ervaren. Het helpt om het uit te spreken, al is het misschien maar een klein beetje. Bij @ease zijn ze er voor jou.”

Naar boven

Daniels verhaal


Daniel

Om privacyredenen maken we gebruik van gefingeerde namen en foto's.


Wat was er aan de hand?
Daniel kwam naar Nederland voor zijn studie en ontmoette hier zijn vriendin. Daniel: “Het was mijn eerste serieuze relatie. We brachten veel tijd door samen. Wandelen, Netflixen, we waren gelukkig. Tot ik terugkwam van een bezoek aan mijn ouders en ze plotseling onze relatie verbrak. Ik dacht: ‘Wat heb ik verkeerd gedaan? Waarom doet ze me dit aan?’ We waren zes maanden samen. Ik begon net echt van haar te houden. Het kwam totaal onverwachts voor mij. Ik vond het erg zwaar om zonder haar verder te gaan, had het gevoel dat ik alles weer vanaf nul op moest bouwen. Ik begon het van me af te schrijven in mijn dagboek, maar het hielp niet genoeg. Ik was totaal de weg kwijt.” Daniel had niemand bij wie hij zijn hart kon luchten. Vanuit zijn cultuur is het niet gebruikelijk om met je ouders over relaties te praten. En zijn vrienden wilde hij niet met zijn problemen belasten.
“Eén keer sprak ik met mijn moeder over mijn vriendin. Dat was nadat ik een foto van ons samen op Instagram had gepost. Mijn moeder vond het moeilijk om te zien dat ik aan het daten was. Nadat het uit was, zij ze: ‘Het was maar een meisje.’ Dat deed me veel pijn. Ik had behoefte aan een luisterend oor, iemand die zonder oordeel naar mijn verhaal wilde luisteren.”

Hoe kwam @ease in beeld?
Daniel vertelt: “In mijn eerste studiemaanden zag ik een poster van @ease op de faculteit. Op dat moment had ik niet kunnen bedenken dat ik er ooit naartoe zou gaan. Negen maanden later bezocht ik @ease om over mijn liefdesverdriet te praten.”

Wat leverde het bezoek aan @ease op?
Daniel vervolgt: “Ik kon mijn verhaal echt kwijt bij de vrijwilligers. Het hielp om tot de bodem te gaan, alles eruit te gooien. Ik had het gevoel dat iemand me bij de hand nam, dat ik niet meer alleen was met mijn gedachten. Na het open gesprek voelde ik me een stuk lichter.”


Daniels_headline

En hoe is het nu?
Daniel heeft veel geleerd van de moeilijke periode na de breuk. Het gesprek bij @ease heeft hem geholpen om weer vooruit te kijken. “Ik pas beter op mezelf. Ik ben een compleet persoon met én zonder haar. Ik wil weer leuke dingen doen, vooral bezig zijn met mijn hobby dansen.”
Een paar vrienden heeft hij verteld over waar hij doorheen is gegaan. “Voor mijn gesprek bij @ease was ik daar niet toe in staat geweest. Toen zat ik nog veel te vol met emoties. Mijn vrienden toonden begrip. Ze zeiden dat het tijd nodig heeft. Inmiddels sta ik weer open voor een nieuwe relatie.”

Boodschap aan andere jongeren
“Het maakt niet hoe groot of klein je probleem is. Als je de dingen niet meer helder ziet, heb je het nodig om erover te praten. Als je niemand hebt, kun je bij @ease terecht. Het is goed om tot de bodem te gaan. Vanaf daar kun je weer opbouwen.”

Naar boven